31 Aralık 2016 Cumartesi

Bir Salkım Siyah


Siyaha sevda. Ellerini uzattığın yerde yok beyaz, bıraktığın yerden söyle şarkılarını. Geceye bir şiir daha sakla avuçlarınla. Beklediğin yağmurun sıcağında ısın, biriktiğin yağmurlarca ısıt kelimelerini. Buz ol iyi olmayan her anına, içine işlesin beyaz. Adını
yazdığın her rengin izini as çehrene, adını sakladığın siyahlardan seç kendini, kenara attığın hislerini, beklettiğin umutlarına sar. Bir salkım huzur varsa tut
elinden, bırakma... Siyahta sevdadan beyaz da. Ama yazamadığın onca satır beyhude, siyahın baharından kopan yapraklar yıllandı. Vadesi geçmeyen sabahların dolmamış satırları bu yıllardır...
Ağardı kalemim, sakallarımdaki beyazlardan başka ne var? Bir gam kaldı bir ben, bir dem tutturdum, hayali saklı başucumda. Nihayetin eksikliğinde sade bir can bendeki, sonunda beyaz olmayan.  Beyaz olmadan sonu olmayan, sonu beyazda, beyaza bağlı olan bir siyahın selamıyla... Bendeniz siyah! Sahi neydi beyazın adı?

2 yorum:

  1. Beyazın adı umut olsa gerek. Ama umudu anlamlı kılan karanlığın olması. Tıpkı siyahın anlamı olsun diye beyazın olması gibi. Kaleminize sağlık... Naçizane fikrim böyle...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Siyahın adıda umut aslında. Aynı beyazın olduğu gibi. Nasıl ki gece anlamlı olsun diye gündüz varsa ki geceye kavuşmak için gündüzden geçmek gerek, beyaza kavuşmak için de siyahtan geçmek gerekiyor... Ne aşk meşksiz ne meşk aşksız olur..
      Bu güzel yorumun için çok teşekkür ederim :)

      Sil