3 Ocak 2017 Salı

Kahverenginde Kurumuş Umut Yaprakları

Papatyadan şiirler ve dilek balonları.  Başına taç olmuş siyah karların bıraktığı notlar bu yağan. İçimde sıcak samimi cümleler, son demlerinde şarkım. Son bir kaç zarf var elimde, bitti bitecek bir masalın kahramanına atıf cümleler yazılı. Kalemimden akanların izahı yok. Bir damla daha koy şerbetinden de tatlansın yazılarım.
Bugün büyüttüğüm bir umudun daha rengi bulaştı sakallarıma. Bu kez acıtmadı batan iğneler, kurumuş yaprakların bağladığı kahverenginde kaldı ezberim. Göğsümü gerdim, halim kendime açtığım savaştan galip...
Hala bir kalp var mı yanımda? Bir tını daha var mı bilmediğim, aslında bilmek istemedim hiç... Nefesim sesimi bastırmaya yetti. Gül oldum dikenlerime,  kanadı yapraklarım, gül, olsun, diken yarası geçici de, yaprağın hoş kokusu baki kalır.
Bugün bir sevdanın daha soğuğunda kaldı hatrım... Isıtabilir misin ellerimi? Kalbimi bıraktığım kuytudan çekip çıkarabilir misin?
Köşemde sessizim. Köşem de sessiz. Ne dilim lal ne kalbimde nara. Beyazıma mağlup... Bendeniz siyah!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder