27 Ocak 2017 Cuma

Merhaba

Merhaba gece...
Merhaba sessizliğe bırakılan düşler,
Merhaba gün geçtikçe geçmeyen günler...
Merhaba...
Ne bekledik sabahı, ne hesabını sorduğumuz geceler geçti. Bir veda mektubu da kendimize yazdık. Ne huzur var sesimizde ne hüzün. Sesi çıkmayan ama bir okadar da derinden gelen fısıltılar gibi. Ne yeri belli ne yönü.

Bir sevda kaplı yol, bir veda kapalı köşe, bir defa daha ağardı saçlar. Bir defa daha ağırdı sözler, cümleler bir defa daha değdi ciğerine, saplandı, çıkmadı.
Gördüğün neydi ki, görmek istemedin. Görmekten öte dinmedi gözlerindeki ağırlık. Bir boşluk ki yeri dolmayan, bir boşluk ki ne bitmiş, ne bitmekten aciz. Ne bitmişçe ne bitecek kadar adil.
Sende değil kontrol, akan zaman senin değil, rüyaların senin değil, uyandığın gün senin değil, gece senin değil, aldığın nefes...
Senin değil...
Değil...
Sen onunsun. Sen bahsettiğin şarkılarınsın, okuduğun şiirlerin, anlattığın hikayelerin kahramanısın sen.
Beyazına sevdalı Siyahsın, ne beyazın dışında, ne beyaza aşikar, ne de beyazsız...
Siyahına vedanın siyahından öte sevdasısın sen...
Sanada merhaba,
Merhaba..
Bendeniz Siyah!
Merhaba...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder